چرا برخی از بیماران کرونایی بهبود یافته و برخی جان می بازند؟

به گزارش وبلاگ طراحی ویلا، یک مقاله تحقیقاتی تازه منتشر شده، تعیین می نماید چه چیزی می تواند حلقه گمشده در علت بهبودی بعضی از بیماران کرونایی و یا مرگ سایرین باشد.

چرا برخی از بیماران کرونایی بهبود یافته و برخی جان می بازند؟

یک تیم متشکل از هشت محقق دانشگاه کالیفرنیا بیان کرد، یک نشانگر زیستی پلاسمای خون در بیماران کرونایی بستری شده در بیمارستان، نه تنها می تواند شدت سندرم دیسترس تنفسی بزرگسالان (ARDS) را پیش بینی کند، بلکه تحقیقات بیشتر ممکن است منجر به مهار پیشرفت گردد.

محققان در درجه اول دریافتند که چهار ترکیب در خون بیماران کرونایی، ارتباط زیادی با این بیماری دارد. طبق مرکز ملی اطلاعات بیوتکنولوژی، ARDS، با تجمع مایعات در ریه ها، دومین علت اصلی مرگ در بیماران کووید-19 در کنار ذات الریه ویروسی است.

سیندی مک رینولدز، نویسنده ارشد این مطالعه گفت: نتایج مختلف از عفونت های ناشی از ویروس کرونا از نظر سلامت انسان وحشتناک، اما از نظر تحقیق جذاب است. داده های ما یک سرنخ مهم برای یاری به معین میزان تاثیر کووید-19 فراهم می نماید. در ابتدا ما بر روی پاسخ ایمنی و مشخصات سیتوکین به عنوان عوامل مهم در شدت تمرکز کردیم، اما با توجه به آنچه اکنون از مطالعه خود و دیگران در این زمینه می دانیم، واسطه های چربی ممکن است حلقه گمشده برای پاسخ دادن به سوالاتی از قبیل اینکه چرا بعضی افراد بدون علامت هستند و بعضی دیگر جان می بازند؟ یا چرا بعضی از بیماری ها به سرعت رفع می شوند در حالی بیماران کرونایی تا مدت ها رنج می برند؟ باشد.

هموک محقق دیگر این مطالعه می گوید: فرضیه مطرح شده در این مقاله این است که از آنجا که لکوتوکسین ها با بیماری جدی و مرگ در انسان و سگ همراه بوده و علائم آن مربوط به سندرم دیسترس تنفسی بزرگسالان است، این ترکیبات نشانگر های زیستی درگیری ریوی در کووید-19 هستند. ما همچنین فکر می کنیم تبدیل لوکوتوکسین به لکوتوکسین سمی دیول است که باعث ادم ریوی و دور عروقی می گردد و این می تواند منجر به عوارض تنفسی گردد؛ بنابراین لکوتوکسین ها و دیکول های لکوتوکسین شاخص های تنفسی در بیماران کرونایی به عنوان نشانگر های زیستی پلاسما هستند. همچنین اگر ما بتوانیم به وسیله استفاده از آن، اپوکسید محلول هیدرولاز را مهار کنیم، آن ها راهی برای کاهش ARDS در کووید-19 خواهند داشت. آنزیم تنظیم نماینده درگیر در متابولیسم اسید های چرب حلال سیستم ایمنی است.

پروفسور جان ایمیگ، مدیر و دانشمند برجسته دانشکده پزشکی ویسکانسین که در این مطالعه نقش نداشت، گفت: همه گیری کووید-19 نشان داده است که ویروس کرونا ممکن است عواقب مرگباری داشته باشد. پریشانی ریه دلیل اصلی بروز این بیماری است.

مک رینولدز و همکارانش لیپید هایی به نام دیکول های لوکوتوکسین را در خون بیماران کرونایی شناسایی کردند که می توانند به عنوان نشانگر زیستی برای آلودگی ریه عمل نمایند، دیول های لوکوتوکسین می توانند مسئول بروز این اتفاق در ریه بیماران مبتلا به کووید-19 باشند. جالب اینجاست که این نشان می دهد روش های درمانی برای کاهش دیول های لوکوتوکسین می توانند ناراحتی ریه را درمان نمایند و از مرگ بیماران کرونایی جلوگیری نمایند.

پروفسور د. دانیل جونز از گروه بیوشیمی و زیست شناسی مولکولی دانشگاه ایالتی میشیگان و مدیر طیف سنجی جرمی تسهیلات تحقیقاتی دانشگاه نیز گفت: یافته های ارائه شده در این مقاله توجه مهمی را به نقش متابولیت های اکسیلیپین در عفونت های کووید-19 نشان می دهد. به طور برجسته، متابولیت های شناخته شده به عنوان DiHOMEs که قبلا در التهاب ریه نقش داشته اند، نوید می دهند که توانایی بالقوه آن ها را برای پیش بینی نتایج در بیماران کرونایی و هدایت مداخلات درمانی و شاید رژیم غذایی مفید برای جمعیت های انسانی دارند.

گزارش های اخیر نشان می دهد اگرچه سطح سیتوکین پیش التهاب در بیماران کرونایی شدید، افزایش می یابد، اما آن ها کمتر از سطح معمول در ARDS غیر کووید هستند که نشان می دهد عوامل اضافی منجر به نتایج شدید در بعضی از بیماران می گردد. یکی از راستا های اصلی تنظیم پاسخ ایمنی به عفونت ها، آزاد سازی واسطه های چربی نظارتی است که دارای عملکرد های دوگانه التهابی هستند.

منبع: همگردی

به "چرا برخی از بیماران کرونایی بهبود یافته و برخی جان می بازند؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "چرا برخی از بیماران کرونایی بهبود یافته و برخی جان می بازند؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید